Archive for the ‘Columns’ Category

De tocht der tochten.

Ondanks dat we, wat het weer betreft, een wisselvallig weekje achter de rug hebben weet ik het 100% zeker: die tocht der tochten gaat door.

Ik baseer me daarbij op betrouwbare bronnen en ga niet over één nacht ijs. De grafieken van weerman Nico Koevoets zijn er ook duidelijk over: de tocht der tochten wordt aanstaande zondag gehouden.

De landelijke media hadden gegokt op het afgelopen weekend maar zwijgen nu in alle talen. En dat is misschien maar goed ook. Wáár laat je immers die twee miljoen verwachte bezoekers? Natuurlijk, de diverse organisaties hebben hun draaiboeken keurig op orde en de hulpdiensten zijn ook wel wat gewend. Maar twee miljoen, da’s geen kattenpis.

Men maakt zich nog het meeste zorgen om de mensen van buiten de provincie. Het zijn juist díe bezoekers die denken dat het vooral gaat om veel drinken. Heel veel drinken en dan met name de alcoholische versnaperingen met de sneeuwwitte schuimkraag. “Dan blijf je goed warm!”, denken ze.

De ‘locals’ weten wel beter. Zij zullen zeker geen dorst hebben maar om warm te blijven is het juist zaak om constant in beweging te zijn. Draag vooral ook de juiste kleding. Liefst kleding in laagjes en als het even kan in bonte kleuren en met veel versieringen. Vergeet ook een uitbundig hoofddeksel niet. Wie dat in de oren knoopt kan een prachtig weekend tegemoet zien. Het wordt weer genieten als vanouds.

Aanstaande zondag, om 13:30 uur.
Op de Markt van Boemeldonck (Prinsenbeek).

De tocht der tochten.

Neem een voorbeeld aan NS en ProRail

Ik schrijf wekelijks over wat mij bezighoudt, daarbij doe ik niet aan roddel en achterklap. Maar vandaag ga ik iets onthullen. Ik kan het niet langer verzwijgen.

Want weet u, sinds woensdag 21 december jongstleden is het WINTER!!!

Ja echt, winter! We hebben er negen maanden op moeten wachten. ‘s Avonds werd het eerder donker, veel bomen waren hun bladeren kwijt, de temperatuur ging naar beneden. Maar toen, ineens, was het winter.

Voor wie dit jaar zijn eerste winter meemaakt: als het koud wordt dames en heren, kan er sneeuw vallen. Sneeuw; gekristalliseerde waterdamp dat ontstaat bij temperaturen van -5 graden Celsius en lager. Ook kan er ijs ontstaan op sloten en plassen, en kan het wegdek glad worden ten gevolge van ijsvorming op het asfalt.

Alle bovengenoemde verschijnselen zijn heel normáál! Dat hóórt bij de winter. Met andere woorden; doe mij een lol en stop er nou eens mee om zo ontzettend paniekerig te doen als we een normale winterse periode zien aankomen. Dat hoort er bij, zoals een rookworst hoort bij zelfgemaakte snert.

Maar weet u wat tegenwoordig óók bij een Hollandse winter hoort? Dat oeverloze gezeik tussen de Nederlandse Spoorwegen en ProRail. Het elkaar de schuld in de schoenen schuiven als de treinen weer eens niet rijden. Het zwartepieten. Het wijzen naar elkaar, om daarmee het eigen stoepje schoon te kunnen vegen.

En daar zou ú nou eens een voorbeeld aan moeten nemen. Aan ProRail en de Nederlandse Spoorwegen.

Veegt u voortaan uw stoepje ook even schoon?

Saaie zak met korting

De keren dat ik in het stadion aan de Bredase Beatrixstraat te vinden was moeten op de vingers van twee handen te tellen zijn. De keren dat ik me daar misdroeg niet. Nul keer telt niet.

Of het zou die ene keer moeten zijn dat ik dat bierflesje tussen de treden van de EI-tribune door, vijf meter omlaag schopte. Hetgeen door mijn ouwe heer beloond werd met een draai om m’n oren en gevolgd door een aftocht naar beneden. Klein manneke door de grotemensenmassa. Om het flesje op te rapen en in te leveren bij dat houten kotje waar het ook gekocht was.

Hoe anders is het nu.

De KNVB overweegt een gold card-systeem in de strijd tegen voetbalvandalisme. Positief gedrag moet beloond, zo vindt men. Wie zich twee jaar netjes gedraagt kan een zilveren seizoenskaart krijgen die na tien jaar zelfs kan uitgroeien tot een platinum kaart. De kaarten moeten toegang geven tot kortingen en extra voordeeltjes.

Is er een duidelijker signaal van onvermogen denkbaar dan dit?

Wie een snelwegschutter niet kan vinden zegt dat ie nooit bestaan heeft. Wie het junkfood niet durft te weren uit schoolkantines verschuilt zich achter de supermarkt buiten het schoolplein. Wie voetbalvandalisme niet de baas kan komt met een gold card.

Als saaie zak heb ik me altijd redelijk aan de regeltjes gehouden. Sukkel die ik ben. Nooit heb ik er enig voordeel aan gehad. Geen voorkeursbehandeling en geen korting.

Hoewel?

Da’s waar ook, ik krijg waarschijnlijk tóch korting.

Later, op m’n pensioen.

 

Geef mij uw postcode en ik meld u uw schuld

Stel, een wildvreemd iemand spreekt u aan en vraagt u op de man af: “zeg, wat verdien jij eigenlijk?” U zegt waarschijnlijk: “Dat gaat je geen donder aan.”

Terecht, want de hoogte van uw salaris gaat niemand wat aan. Maar dan heb ik het natuurlijk niet over die mensen waarvan uit hoofde van hun functie, het salaris is opgenomen in jaarverslagen of andere rapporterende documenten.

U en ik noemen dat privacy!

Hoe anders is dat, als het over de grootste uitgave van uw leven gaat: de aankoop van een huis.

Voor zes euro weet iedereen, binnen enkele ogenblikken, wat u voor uw huis heeft betaald. Of, hoe hoog uw hypotheek is en welke rente u betaalt. En passant lezen we welke schuldeisers vorderingen op uw huis hebben en hoe hóóg die vorderingen zijn. Hoezo privacy?

De genoemde info is van belang als je iemands huis koopt. Maar waarom moet iederéén dat kunnen zien? Waarom niet, bijvoorbeeld, alleen een notaris, die daar vervolgens een verklaring over opmaakt?

Als ik wil weten of een sollicitant helemaal “kosher” is, kan ik hem vragen om een “Verklaring Omtrent het Gedrag”. Het is niet zo dat ik zélf even mag googlen in de databanken van politie en justitie.

Ik vind het vreemd en kwalijk, dat instanties als het Kadaster, het CBS en de Rijks Universiteit Groningen hier aan meewerken.

Het wordt tijd dat de politiek dit aanpakt. Want zonder hún bemoeienis, verandert er voor u en mij waarschijnlijk geen donder aan.

In shock

De beste stuurlui staan aan wal” zo luidt het gezegde. De kapitein van het omgeslagen cruiseschip Costa Concordia moet zichzelf dan wel héél goed gevonden hebben. Binnen twee uur nadat zijn schip op een rots was gelopen stond ie zelf al, gehuld in een warme deken, op het strand. Vele honderden passagiers achterlatend in doodsangst en paniek.

Een dag later meldt de commerciële omroep dat zangeres Justine Pelmelay en haar partner ook tot die passagiers behoorden. “Justine is nog helemaal in shock” aldus de verslaggever. Enkele minuten later doet Justine echter uitvoerig verslag van wat haar is overkomen. Live, in “De Wereld Draait door”.

Shock treedt op ten gevolge van ernstig zuurstoftekort, bijvoorbeeld bij zeer ernstig bloedverlies. Ook uitdroging, onderkoeling, brandwonden of allergie kunnen zorgen dat iemand “in shock” geraakt.

Wie in shock is, ziet er zeer slecht uit. In het geval van Justine kun je daar over redetwisten maar ík vond dat deze dame er nog heel patent uitzag. Als iemand in shock verkeert is professionele hulp ter plaatse vereist. Maar dan ook zo snel mogelijk. Wie namelijk écht in shock is bevindt zich in een levensbedreigende situatie.

Volgens mij wist die verslaggever niet waar ie het over had. Misschien kan ik beter zeggen dat de verslaggever in kwestie, wat kort door de bocht was. Net zoals dat cruiseschip, en we weten hoe dat is afgelopen.

Justine was waarschijnlijk “geschokt”.
Dat denk ik. Maar wie ben ík?
De beste stuurlui staan aan wal, toch?