Ondanks dat we, wat het weer betreft, een wisselvallig weekje achter de rug hebben weet ik het 100% zeker: die tocht der tochten gaat door.
Ik baseer me daarbij op betrouwbare bronnen en ga niet over één nacht ijs. De grafieken van weerman Nico Koevoets zijn er ook duidelijk over: de tocht der tochten wordt aanstaande zondag gehouden.
De landelijke media hadden gegokt op het afgelopen weekend maar zwijgen nu in alle talen. En dat is misschien maar goed ook. Wáár laat je immers die twee miljoen verwachte bezoekers? Natuurlijk, de diverse organisaties hebben hun draaiboeken keurig op orde en de hulpdiensten zijn ook wel wat gewend. Maar twee miljoen, da’s geen kattenpis.
Men maakt zich nog het meeste zorgen om de mensen van buiten de provincie. Het zijn juist díe bezoekers die denken dat het vooral gaat om veel drinken. Heel veel drinken en dan met name de alcoholische versnaperingen met de sneeuwwitte schuimkraag. “Dan blijf je goed warm!”, denken ze.
De ‘locals’ weten wel beter. Zij zullen zeker geen dorst hebben maar om warm te blijven is het juist zaak om constant in beweging te zijn. Draag vooral ook de juiste kleding. Liefst kleding in laagjes en als het even kan in bonte kleuren en met veel versieringen. Vergeet ook een uitbundig hoofddeksel niet. Wie dat in de oren knoopt kan een prachtig weekend tegemoet zien. Het wordt weer genieten als vanouds.
Aanstaande zondag, om 13:30 uur.
Op de Markt van Boemeldonck (Prinsenbeek).
De tocht der tochten.
Maar weet u wat tegenwoordig óók bij een Hollandse winter hoort? Dat oeverloze gezeik tussen de Nederlandse Spoorwegen en ProRail. Het elkaar de schuld in de schoenen schuiven als de treinen weer eens niet rijden. Het zwartepieten. Het wijzen naar elkaar, om daarmee het eigen stoepje schoon te kunnen vegen.
Als ik wil weten of een sollicitant helemaal “kosher” is, kan ik hem vragen om een “Verklaring Omtrent het Gedrag”. Het is niet zo dat ik zélf even mag googlen in de databanken van politie en justitie.
De beste stuurlui staan aan wal” zo luidt het gezegde. De kapitein van het omgeslagen cruiseschip Costa Concordia moet zichzelf dan wel héél goed gevonden hebben. Binnen twee uur nadat zijn schip op een rots was gelopen stond ie zelf al, gehuld in een warme deken, op het strand. Vele honderden passagiers achterlatend in doodsangst en paniek.