Archive for the ‘Columns’ Category

Ik twitter dus ik besta

In een vlaag van openhartigheid of naïviteit ben ik er onlangs maar voor uitgekomen. Op een terrasje op Kreta. En hoewel het gebeurde onder het genot van een alcoholische versnapering was ik volledig bij mijn volle verstand. Meer dan honderd mensen wisten het al maar deze mensen nog niet. Ik wilde het niet langer voor me houden:

Ik zit op Twitter.

En dan moet je met de billen bloot. Niet dat ik dat zo’n probleem vind tijdens de vakantie maar je wordt er zo moe van; steeds weer uitleggen wat er leuk is aan Twitter.

Hoe leg je uit dat je via het toetsenbord een bepaalde band opbouwt? Dat het grappig is als mensen en masse hun kritiek op ‘Zomergasten’ de wereld in slingeren? Dat je blij bent voor Martijn, omdat zijn zwaar zieke moeder de zojuist geboren kleindochter nog in de armen heeft kunnen sluiten. Terwijl je Martijn nog nooit in real life hebt ontmoet.

Geen hond die moet lachen als Ton twittert ‘nog koffie Ton? Ja lekker’. Behalve wij, de volgelingen van Ton. Waarom zou je de foto’s bekijken van de zojuist gemaakte cupcakes van Nanette? Wat boeit het jouw dat Laura walvissen gaat begluren in Ijsland?

Het zijn bijna allemaal onbekenden. Maar zo voelt het niet. En zeker, er is een leven zonder Twitter. En ondanks dat ik mijn vrouw heb leren kennen via internet is zelfs een leven zonder internet mogelijk.

Maar een leven mét internet, en in het bijzonder met Twitter vind ik toch leuker.

‘t zal m’n zorg zijn.



Ik maak me zorgen.

Niet heel de dag en ik slaap nog steeds goed maar toch; ik maak me zorgen.

Zorgen over het verslechterende milieu en de gevolgen hiervan voor onze gezondheid.
Ik maak me zorgen omdat het niet meer mogelijk is ongestraft te genieten van de zon.
Ik maak me zorgen over de stoffen die ik ongewild naar binnen krijg.
Zorgen over de eindigheid van voorraden van grondstoffen en energie.
Ik maak me zorgen omdat ziektekostenverzekeraars bepalen wat goed voor mij is in plaats van kundig geschoolde medici.

Ik maak me zorgen over mensen die naastenliefde alleen toepassen op mensen van hun eigen religie.
Ik maak me zorgen om de onverdraagzaamheid tussen bevolkingsgroepen van verschillende culturen en mensen met een verschillende seksuele geaardheid.

Ik maak me zorgen over de toekomst van volgende generaties.
Ik maak me zorgen omdat keuzes worden gemaakt op basis van financiën in plaats van argumenten.
Ik maak me zorgen omdat er te weinig bereidheid bestaat, te kijken naar de mogelijkheden van alternatieve energie.
Ik maak me zorgen om landen waar wapens een hogere prioriteit hebben dan voedsel en gezondheid. En om regimes die vrijheid en welvaart reserveren voor een kleine elitaire bovenlaag van de bevolking.

Eigenlijk zou je je zorgen moeten maken om het feit dat er nog zoveel is om je zorgen over te maken.

Maar boven al maak ik me zorgen om mensen die beweren dat ze zorgeloos in het leven staan.
Ik hoop niet dat dit alles u een zorg zal zijn.

Vakantie

Natuurlijk ga ik deze zomer weer op vakantie. Maar als je er wat langer over nadenkt is het eigenlijk een raar fenomeen: vakantie. Juist in de periode dat het weer in eigen land op z’n best is pakken wij ons boeltje bij elkaar en vertrekken.

Als ik op vakantie ga wil ik het beter hebben dan thuis. Ik wil tijdens mijn vakantie genieten van elke dag. Genieten van elke euro die ik er ingestoken heb. Net als u.

In dat opzicht snap ik eigenlijk niet dat mensen ver weg gaan. Uren in een bloed hete auto in de file of op belachelijke tijden vertrekken vanaf een vliegveld. Is dat genieten?
Of kamperen. Hou op joh. Ze zijn maanden bezig om uit te dokteren welke matras en welke bedbodem, thuis het meeste comfort biedt maar op vakantie liggen ze op een schuimrubber vod op de grond.
En wat te denken van de culinaire gesteldheid op de camping? Thuis een inductie kookeiland, met zes kookzones, maar op vakantie rond de blauwe primus. Dat wordt weer een één pan prak. Of we nodigen iedereen uit om z’n eigen drumsticks te cremeren op de barbecue. Jaaaaa, leuk.

Begrijp me goed; een keer vind ik dat ook best aardig. Lekker simpel. En natuurlijk is er heel wat verbeterd ten op zichten van jaren terug. Maar drie weken aan een stuk?

Toch heeft iedereen vakantie nodig. U net zo goed als ik. Al is het alleen maar om te beseffen hoe goed we het thuis hebben.

Eén van de acht

Menig lezer krijgt een flashback bij het lezen van deze woorden: “Eén van de Acht”. Mies Bouwman,  lopende band, mooie prijzen.  Maar ik heb u daarmee op het verkeerde been gezet.

Zoals menigeen op het verkeerde been werd gezet toen ie langs de snelweg werd geconfronteerd met de mededeling: “Femke wil naakt”. Pardon? U bedoelt? En ook “Geert wil naakt”. Terwijl GroenLinks niet met de PVV wilde? Of gaat het over een andere Femke? Een andere Geert? Wesley wil ook.  En de negenduizendzeshonderdzesennegentig inwoners van Roosendaal willen ook. Naakt!

Uit onderzoek van de Naturisten Federatie Nederland (NFN) blijkt dat van elke acht Nederlanders er één naakt recreëert. Een klein deel daarvan komt hier openlijk voor uit. Een dat baart de NFN zorgen. Waarom ontgaat me echter. Laat ieder dat voor zich bepalen.

Maar wat me niet ontgaat is dat naturisten respectvol omgaan met het milieu en met elkaar. Dat naturisme helemaal niets van doen heeft met seks. Dat naturisten te vinden zijn in alle lagen van de bevolking. Dat naturistenstranden schoon zijn en daar elkaar  niet bestookt met gettoblasters.

Toch komen weinig naturisten daar openlijk voor uit. Omdat naturisten vaak niet begrepen worden. Omdat men naturisten soms niet wíl begrijpen. Omdat naturisten er geen zin in hebben om zich steeds weer te moeten verantwoorden.

Bij “Eén van de Acht” ontving de winnaar mooie prijzen. Legendarisch is de prijs met het vraagteken. Die prijs is voor u. Zodat het een vraagteken zal blijven of ík die ene van die acht ben.

Op uw gezondheid

Elk nieuw kabinet zal de gevolgen van de recessie te lijf moeten gaan. De vraag is alleen op welke wijze. De eerste maatregelen zijn inmiddels aangekondigd: bezuinigingen in de zorg.

Demissionair minister Klink wil in ieder geval niet dat we mondiger worden. Daarom wordt elke gang naar de logopediste “bedrempeld” met een eigen bijdrage van tien euro. Daar word je even stil van.

Een bezoek aan de ergotherapeut? Tien euro eigen bijdrage. En het is al zo moeilijk om de eindjes aan elkaar te knopen.

Een reactie van Klink: “Maak je niet zo dik”. Maar ook een bezoekje aan de diëtiste gaat je straks  tien euro kosten.

Jongeren tussen de achttien en tweeëntwintig jaar komen er beter van af. Om te voorkomen dat zij met een mond vol tanden komen te staan wordt de gratis tandheelkundige zorg geschrapt.

En dan de ouderen en gehandicapten. Die mensen die het toch al zo moeilijk hebben om overeind te blijven. Door volgend jaar de vergoeding voor looprekken en rollators uit het basispakket te halen hebben zij straks geen poot meer om op te staan.

Maar vrouwen boven de eenentwintig worden pas echt genaaid. De pil verdwijnt uit het basispakket want wie door dit kabinet genomen wordt zal het merken ook.

En dit is nog maar het begin. Er komt nog veel meer. En gelukkig maar, want dat is wat u wilde. Want u heeft er op 9 juni jl. voor gezorgd dat die grootste partij de grootste partij is geworden.

Op uw gezondheid.