Posts Tagged ‘CDA’

Bidden voor een rattenvanger

Ik kom uit een gezin van gemengde ouders. Gemengde ouders betekende dat vader en moeder een verschillend geloof hadden. Het spreekwoord zei toen nog: “Twee geloven op één kussen, daar ligt de duivel tussen.”

Dat geloof speelde niet bij ons thuis. We speelden wel eens in de speeltuin bij de paters in Meersel-Dreef. En we hebben ooit aan het graf gestaan van Monseigneur Bekkers, een katholiek “idool” in die tijd. Maar had dat iets met geloof te maken? Het één was leuk. Voor de ander had je respect, zoals nu voor Bisschop Muskens.

Maar dat was vroeger. Toen was alles beter.

Het woord “speeltuin” in relatie tot paters doet tegenwoordig de wenkbrauwen al fronsen. Laat staat dat je er je kinderen laat spelen. Het is dat het Trappistenbier nog smaakt als vroeger, anders zou dat ook al een bijsmaak hebben.

Voelde ik tot deze week nog enige sympathie voor de “Christelijke gedachte”, vanaf nu is dat toch echt godsonmogelijk geworden. Vanwege Maxime Verhagen.

Heeft Maxime vorig jaar zijn ziel, en die van het CDA, aan de PVV-duivel cadeau gedaan. Nu heeft ie het hele gedachtegoed van de PVV in zijn armen gesloten. Verhagen “heeft begrip” voor mensen die denken dat alle problemen de schuld zijn van de allochtonen. “Ook al is dat kort door de bocht”, aldus Verhagen.

Maxime “Rat” Verhagen toont weer eens zijn ware gezicht.

Heer, verlos ons van het kwade.
Geef ons heden ons dagelijks brood,
en een rattenvanger.

Amen

In een groen groen knollen Knollenland

Er waren eens drie konijntjes.
Een ‘satijn’ konijntje: goed ontwikkeld, rustig van aard. Een ‘hangoor’ konijntje: herkenbaar aan de lange oren. En een spier wit ‘albino’ konijntje.

Het lot had bepaald dat deze konijntjes het voor het zeggen konden krijgen in Knollenland. Maar, ieder had zo z’n eigen wensen met betrekking tot de leefbaarheid in Knollenland.

Het weinig sociale satijn konijntje wilde niet zoveel regeltjes en dacht voornamelijk aan zich zelf.  Het hangoor konijntje, liet zich leiden door een opper konijn en had altijd de mond vol van naasten liefde. Het albino konijntje was de vreemde eend in de bijt. Zijn slecht ontwikkelde ogen vormden een wazig beeld en wilde maar één soort konijntjes in Knollenland.

Het albino konijntje was een eng konijntje, maar zonder het albino konijntje hadden de twee andere konijntjes niet voldoende macht in Knollenland.

Dus deed het hangoor konijntje waar het goed in was;  de oren laten hangen naar wat het albino konijntje wilde. Meedoen boven principes. Ook het satijn konijn koos eieren voor z’n geld en hoewel ongebruikelijk, liet ook hij spontaan de oren hangen.

De albino had dolle pret. De andere konijntjes zaten helemaal klem. De albino kon met ze doen wat ie wilde. Satijn en hangoor mochten zeggen dat ze de baas waren van Knollenland, zolang ze maar deden wat albino zei. En zo geschiedde.

Eigenlijk is het bij de konijnen af. Maar bedenk dat het weinig konijntjes is gegeven, de kerst te overleven. En dan is elk konijn toch nog het haasje.