Posts Tagged ‘Kabinet’

Gefeliciteerd!

Stel, u bent jarig. Namens de collega’s ontvangt u de welbekende enveloppe en reageert u blij verrast. U bedankt de gulle gevers en zegt dat ze dit écht niet hadden hoeven doen. De ongeopende enveloppe verdwijnt vervolgens in uw binnenzak.

De afgelopen weken leek het alsof iederéén jarig was. Bijna iedereen was in jubelstemming en had een enveloppe in de binnenzak. Op de prachtige enveloppe stond met sierlijke letters geschreven; “akkoord”.

Een vorig feestcomité was er in zeven weken niet in geslaagd om een passend cadeau te vinden maar de tijd begon te dringen. Maar toen ging degene die het cadeau moest overhandigen zich er zelf mee bemoeien. Hij ronselde vijf vriendjes, waarvan een aantal niet zo kritisch, en binnen twee dagen hadden ze de enveloppe gevuld. Nog net op tijd om ‘m met opgeheven hoofd te kunnen overhandigen. Ze waren zo trots als een aap met zeven staarten.

Inmiddels hebben een aantal jarigen de enveloppe geopend. Natuurlijk, je mag een gegeven paard niet in de bek kijken maar de uiterste houdbaarheid verloopt al op 12 september. Da’s feestvreugde voor de korte termijn.

De vriendengroep blijft ondertussen smakelijk lachen om die ene collega die niet mee wilde doen. Die geen bijdrage leverde aan de enveloppe. Díe collega gaf liever een “fair-trade” cadeau dan een waardeloos cadeau, maar dát mocht níet in de enveloppe. Het valt nog te bezien wie straks het laatste lacht.

Toch staat het voor mij als een paal boven water; voorlopig zijn we nog niet jarig.

Control-Alt-Delete

Wie goed zijn best deed op school, kon een goede toekomst tegemoet zien. Naïef of gewoon gehoorzaam aan mijn ouders, heb ik dat altijd gedaan. Wat waren ze trots.

Toen ik zelf kinderen kreeg, geloofde ik nog stellig in dat credo. Dus mocht mijn zoon hovenier worden, mits ie wél zou zorgen dat ie de beste hovenier van de streek zou zijn.

Ook mijn dochter heeft meer dan haar best gedaan. Als beloning kan ze nu geen hypotheek krijgen om haar huurappartement te kopen maar verdient ze teveel om een nette sociale huurwoning te bewonen.

Het is díe jeugd die op haast geen enkele wijze kan starten op de woningmarkt. Huizen dalen in waarde maar de banken verdommen het om de jongeren de helpende hand te bieden. Dat zijn die zelfde banken die de aanzet hebben gegeven voor de crisis waarin we ons nu bevinden.

De club die ons land een premier heeft geleverd heeft echter een plan; mensen die gemeenschapsgelden hebben gestolen en dat niet terugbetalen, moeten desnoods het gevang in. Een práchtig plan, dacht ik. Tot ik ontdekte dat hier niet gedoeld werd op de verantwoordelijken uit de bankensector maar alleen op een paar bijstandsfraudeurs.

Inmiddels wil “den Haag” dat we langer doorwerken, maar gelijktijdig willen ze het ontslagrecht versoepelen. De hypotheekrenteaftrek staat ter discussie terwijl de woningmarkt, en daarmee de bouwsector, instort. Kunt u het nog volgen?

Ik doe iets met computers.
Problemen worden daar veelal opgelost met een simpel “Control-Alt-Delete”.

Ik zeg: “Doen!”

 

Haagse opscheppers

Terwijl de wereld zich grote zorgen maakt om de kredietwaardigheid van Griekenland, lijkt onze Tweede Kamer zich vooral te concentreren op de kantine van het Binnenhof.

In het kader van de “Raming der voor de Tweede Kamer in 2012 benodigde uitgaven” hebben de kamerleden zich deze week bezig gehouden met het bronwater, het koffiehoekje, de stomerijservice, de strijkservice, de fotoservice, de schoenmaker, de verstelnaaister, de bloemenboer, de cadeaushop, de PC-hulp, de klusturk, de vlaaienbakker en de vreetschuur van het Kamergebouw.

Wat betreft het schaftlokaal was het vooral de “schepschotel” die de gemoederen bezig hield. De PvdD vindt het onaanvaardbaar dat men voor een bedrag van zeven euro, wel vier stukken vlees kan scoren. Da’s schransen, daar in de Trêveszaal.

Volgens geruchten is de parlementaire cateraar de wanhoop nabij.

De SP wil meer aandacht voor de tomaat en de PvdA wil de rode bietensla weer terug op de linker flank van de saladebar. Hier staat nu echter de ijsbergsla en komkommer omdat Femke Halsema vorig jaar heeft bedongen dat groen, links mocht staan.

De PVV is furieus over de aanwezigheid van Brussels lof. Wilders heeft geen goed woord over voor Brussel dus kan er van lof, al helemáál geen sprake zijn. Wel is Geert positief over een filiaal van Multivlaai maar waarschuwt dat een heimelijke overgang naar Multicultivlaai niet zal worden getolereerd.

Waar gáát dit over? In het bedrijfsleven worden dit soort futiliteiten geregeld door de huishoudelijke dienst. Waarom worden daar, bij Regering & Co, duurbetaalde kamerleden in betrokken?

Welterusten Minister President

Terwijl het land in rep en roer is vanwege een paar komkommers lijkt niemand te zien uit welke hoek het échte gevaar dreigt, namelijk de aardappel. Specifieker nog: een stel Haagse eigenheimers.

Het kabinet heeft de aanval geopend op de zwakkeren in de samenleving: mensen met een Persoons Gebonden Budget (PGB). Van de huidige 130.000 gebruikers van een PGB, gaat 90% zijn PGB kwijt raken. Maar ach, dat waren toch maar fraudeurs.

Het PGB is een zak geld waarvan chronisch zieken of mensen met een beperking, hun eigen zorg, begeleiding en hulpmiddelen kunnen inkopen. Hierdoor behoudt een patiënt zijn vrijheid, zelfstandigheid en privacy. Dat zou je toch moeten aanspreken als christen of liberaal.

Voorbeeld: iemand met een beperking heeft een baan en moet dagelijks op een bepaalde tijd op zijn werk zijn. Elke morgen wachten wanneer de dame van de thuiszorg tijd heeft voor jouw dagelijkse verzorging is dan geen optie. Met een PGB koop je dan zorg in die precies in jouw behoeften voorziet.

VVD en PVV hebben vrijheid hoog in het vaandel. Het CDA, het christelijk geweten van het kabinet heeft de naasten lief. Maar gedrieën zijn het de wolven in schaapskleren die de mensen die het al zo moeilijk hebben, nog verder de grond in trappen. En dit alles dankzij CDA staatssecretaris Veldhuizen van Zanten.

Deze week is blijkbaar de week van de criminelen: Mladic , Blatter en Rutte. Ieder afzonderlijk, een schurk in eigen métier.

“Minister President, slaap zacht”.
(vrij vertaald naar Boudewijn de Groot)

Ik hou het voor gezien.

Leden van de Staten Generaal.

Ik heb het gehad met u. Ik ben er helemaal klaar mee.

Van kinds af aan heb ik mezelf weggecijferd. En dat heb ik altijd naar eer en geweten gedaan. Alles draaide maar om één belang: het landsbelang.

Zo was er in de jaren ’50 dat gedoe met mevrouw Hofmans. En midden jaren ’70 dat verhaal van pappie en de firma Lockheed. Het heeft me diep geraakt. Maar mij hoorde je niet. Ik moest zwijgen.

In 1980 werd het menens. Voor het “echie”. Maar ik was er klaar voor. Ik was er aan toe. Een mooie job met kansen en uitdagingen.
Mijn taken als voorzitter van de Raad van State en mijn rol bij kabinetsformaties compenseerden de vele onbenulligheden zoals het knippen of opspelden van lintjes en het eindeloos slenteren tijdens Koninginnedag.

De laatste jaren spannen echter de kroon. Mijn man overlijdt, mijn ouders overlijden. En dan die bagger. Het gezeur over de schoonvader van Wim-Lex, mijn vermeende dubbele nationaliteit en die tv-series waarin mijn familie nog eens lekker te kakken werd gezet. En nu, onder aanvoering van die gewaterperoxideerde Limburger, wilt u dat ik alleen nog maar lintjes ga knippen?

Aan me nooit niet. Over mijn lijk. Ik kap er mee.

Wim-Lex vermaakt zich verder wel bij het IOC en Maxima gaat maar verder met haar microkredieten.

En ik? Maakt u zich over mij geen zorgen; deze oma doet voortaan de buitenschoolse opvang voor Amalia, Alexia en Ariane.

Het ga U goed,

Beatrix