Posts Tagged ‘Oranje’

Stok tussen de spaken

Oranje T-shirts, polo’s, voetbalshirts en andere meuk. Als fashonista met Oranje hart, wil je er niet mee gezien worden. Dat moet toch anders kunnen? Et voila; de Dutch Dress is geboren.

Een briljante geest heeft visie met dit stukje haute couture uit de polder. Perst een voet tussen de deur bij Brabants meest creatieve bierbrouwer en dan komt alles in een stroomversnelling.

Bavaria heeft humor. Bavaria weet hoe je moet opvallen. Bavaria weet als geen ander hoe je de grenzen van het toelaatbare bewandelt. Brouwer Swinkels heeft kloten. En ik vind dat prachtig.

Zo kan het gebeuren dat tweeëndertig Hollandse schonen onopvallend een plaatsje zoeken op de voetbaltribune om plotseling als een oranje popup, miljoenen huiskamers binnen te denderen.

Maar dan is daar de FIFA. De bende onder leiding van roverhoofdman Sepp Blatter. Pop-up blocker om de belangen van zijn sponsoren te waarborgen. Worden eerst de stewards ingezet, later blijkt Blatter zelfs hoofd van de politie te zijn en worden de Dutch Beauty’s gearresteerd.

Zover is het dus al gekomen. Sportorganisaties hebben de controle over de politie. Wetgeving  wordt aangepast ten gunste van sponsoren en wie weet tot hoever de macht van de FIFA nog verder reikt.

Maar dan komt Super-Maxime. Onze minister van buitenlandse zaken. Hij vraagt opheldering en spreekt zijn ongenoegen uit. Slechts voor de vorm natuurlijk. Verhagen durft echt niet de stok tussen de spaken van de fiets van Johan Cruijff te zijn. Die fiets met dat bidbook op de bagagedrager. Het bidbook voor het WK 2018/2022.

Oranje boven

Het kan je niet ontgaan zijn dat we een volkje zijn geworden van feesten en vieren. Vooral als “Oranje” in het spel is, gaan we helemaal uit ons dak. Worden met Koninginnedag alle registers open getrokken, als koning voetbal in het spel is gaan we helemáál los.

Het meest bekende feestnummer in deze context is het Wilhelmus. Uit volle borst zingen de voetbalfans een tekst waarvan men zich toch eens moet afvragen in hoeverre men weet wat men zingt.

“Den vaderland getrouwe” is meestal wel van toepassing. Al moeten we in een aftands autootje naar Zuid Afrika snorren, het Oranje elftal zullen we ondersteunen. In voor en tegenspoed. Helaas is voor een enkeling zelfs de strofe “tot in den dood” actueel geworden.

Maar weten we ook op wie “een prinse van Oranje” van toepassing is? Arjan?  Wesley? Robin? Of misschien toch Wim-Lex , Zijne Koninklijke Hoogheid de Prins van Oranje?

Is het trouwens niet merkwaardig dat we uit volle borst zingen dat we “van Duitsen bloed” zijn maar we dat “Duitsen bloed” wel kunnen drinken? Als het om voetbal gaat ten minste? Het WK kan niet meer stuk als we mogen meemaken dat “der Manschaft” de eerste ronde niet overleeft.

Misschien moet de Oranje supporter, de legendarische Oranje Indiaan incluis, voortaan maar een ander lied zingen. Het aloude “met m’n vlaggetje, m’n hoedje en m’n toeter” zou heel toepasselijk zijn. Al moeten we het misschien wat moderniseren: “met m’n juichbandje, m’n pletterpet en m’n vuvuzela”.  Toch nog succes voor Sieneke?